Stadswandeling Lalla Golda groot succes

ampoule Verdana, Helvetica, Arial;">Meer dan dertig deelnemers namen op zaterdag 3 oktober deel aan de stadwandeling Van station naar Arbeidsbureau. Deze tocht langs ‘lieu de memoires’ van de Gouds-Marokkaanse gastarbeiders werd enkele jaren geleden samengesteld door Nico Habermehl, de vorig jaar overleden stadshistoricus van Gouda, en Nico Boerboom, fotograaf. In het kader van de tentoonstelling Lalla Golda werd deze toch eenmalig georganiseerd door de Stichting Boughaz, met als gidsen de migrantenzoon Chahid el Haddouti en de historicus Paul Abels. Onder een zonovergoten hemel werden de wandelaars twee uur lang door de binnenstad geloodst langs voormalige pensions voor gastarbeiders, Marokkaanse winkeltjes, plekken waar gedemonstreerd werd voor betere huisvesting en werkgelegenheid en moskeeën. Zeer bijzonder was het opreden van de dichter Chris van Bellekom, die in de Lange Groenendaal voor het gezelschap een speciaal voor Lalla Golda geschreven gedicht voordroeg over Marokkanen in Gouda.

Onder de deelnemers waren ook twee Marokkaanse gastarbeiders van het eerste uur, onder wie iemand die al in 1965 naar Gouda was gekomen en vertelde dat hij de eerste jaren in wel vier pensions had gewoond. Beide heren lieten niet na de gidsen te corrigeren als er dingen verteld werden die niet klopten. De wandeling eindigde bij Museum Gouda, waar een groot deel van het gezelschap nog werd rondgeleid door de gidsen,  die beiden verantwoordelijk waren voor de inrichting van een van de zalen.

 


Nico Habermehl indachtig: expositie over Marokkaanse gastarbeiders


Bijna een jaar na het over­li­j­den van de Goudse stad­shis­tori­cus Nico Haber­mehl wordt een droom van hem alsnog werke­lijkheid. Met een bij­zon­dere ten­toon­stelling in Museum Gouda wordt stilges­taan bij het feit dat het dit jaar pre­cies vijftig jaar gele­den is, viagra buy dat de eerste Marokkaanse gas­tar­bei­ders naar deze stad wer­den gehaald. Nico was van mening dat hun ver­halen opgetek­end moesten wor­den en voor het nages­lacht bewaard. Hij stelde vast dat er weinig van en over deze ‘gastarbeiders’ op schrift gesteld was en dat er evenim veel materiele herin­ner­in­gen aan deze peri­ode bewaard waren. In het laat­ste decen­nium van zijn leven zette hij zich daarom om deze bewogen migratiegeschiede­nis in beeld en geschrift vast te leggen. Hij deed dat als voorzit­ter van His­torische Verenig­ing die Goude en als sec­re­taris van de sticht­ing Boug­haz. Hij schreef er ver­schil­lende artike­len over in de Tidinge, and het club­blad van die Goude, in boeken, maar ook in diverse aflev­erin­gen voor Gouwestad TV.

Nico had al con­crete afspraken gemaakt met Ger­ard de Kleijn, directeur van het Goudse stadsmu­seum, om in 2015 met een exposi­tie aan­dacht aan de Marokkaanse mede­burg­ers te schenken, toen het nood­lot toes­loeg. Een onge­neeslijke ziekte maakt op 17 okto­ber 2014 een einde aan zijn leven. Op zijn begrafe­nis sprak een aan­tal vrien­den met elkaar af het onvoltooide Marokka­nen­pro­ject toch tot een goed einde te bren­gen, in de geest van Nico. Er werd gezocht naar ent­hou­si­astelin­gen die bereid waren de schoud­ers eron­der te zetten en in relatief korte tijd de ten­toon­stelling te realis­eren. Met een enorme inzet van een aan­tal mensen werd, onder de inspir­erende lei­d­ing van migranten­zoon Chahid el Hadd­outi, een fascinerend pro­ces op gang gezet, dat nu zijn voltooi­ing nadert. De zalen zijn ingericht, spon­soren kwa­men (soms wel wat laat) over de brug, de media hebben het groot opgepakt en er is zelfs een omvan­grijk pro­gramma met neve­n­ac­tiviteiten opge­tu­igd. Nico zou het geweldig gevon­den hebben. Jam­mer dat hij het niet meer kan meemaken.

Gelukkig is zijn stem en zijn zijn ver­halen nog volop te horen. Op een oude Philips zwartwit-tv uit de jaren zes­tig wor­den door­lopend de doc­u­men­taires getoond, die Nico heeft gemaakt over de geschiede­nis van de Marokka­nen in Gouda. Veel zwartwit-beelden uit de jaren zes­tig en zeventig zijn daarin te zien. De bezoeker kan hier in alle rust van geni­eten, zit­tend op een luxe Marokkaaanse sedari (lig­bank). Van daaruit zal hij ook moeite hebben zijn ogen af te houden van Lalla Golda, de Gouden Vrouw of Mevrouw Gouda, heldin van de migratie. De Marokkaanse vrouw wordt hier let­ter­lijk op een voet­stuk geplaatst, wat figu­urlijk ook gedaan wordt in een andere zaal. Daarin tonen maar liefst vier vrouwelijke kun­ste­naars van Gouds-Marokkaanse afkomst hun werk. Op de keramiek­zolder ont­moet Marokkaans berberk­eramiek het Gouds pla­teel, wat leidt tot een span­nende con­frontatie omdat het aardew­erk maar moeil­ijk uit elkaar is te houden.

 

De Krant van Gouda en andere Goudse media:

 

Reacties op het overlijden van Nico Habermehl

 EN PAULUS, HEB JE NOG WAT OP DE PENNE STAAN?

Historische mijmeringen van Paul Abels bij het afscheid van Nico Habermehl 

En Paulus, heb je nog wat op de penne staan? Ontelbare keren heeft Nico deze vraag aan mij gesteld. Het was voor ons op den duur de rituele openingszin geworden om ter zake te komen. Van de ontelbare gesprekken die we in de afgelopen negenentwintig jaar hebben gevoerd was er namelijk niet één, waarbij het niet over geschiedschrijving is gegaan. Het was de passie voor geschiedenis die ons bond, wat te danken was aan een onvermijdelijk toeval. Bijna gelijktijdig emigreerden wij namelijk vanuit het Oosten naar het Westen om in Gouda neer te strijken; onze paden moesten elkaar dus wel kruisen, gelet op onze gezamenlijke liefhebberij.

Aanvankelijk had Nico zich nog per abuis aangemeld bij de archeologen van Golda, denkend dat dit de Goudse historische vereniging was. Daarom handelt zijn eerste Goudse boekje over een archeologisch project; de opgravingen in het Nieuwemarktgebied. Even terzijde: een andere grillige speling van het lot heeft ervoor gezorgd dat zijn zoon Diederick volledig is doorgegaan op deze voor Nico verkeerde afslag en tot grote trots van zijn vader is gepromoveerd als archeoloog.

Nico ontdekte na zijn vergissing al snel dat hij als geschiedschrijver niet bij Golda, maar bij de eerbiedwaardige Oudheidkundige Kring die Goude moest zijn; hij en ik klopten daar net aan de poort op hert moment dat de vereniging op een omslagpunt in haar geschiedenis stond. decennialang werd de dienst in de Kring uitgemaakt door de oude garde historici: Bik, Schouten, Geselschap, Scheygrond. Zij sleten op dat moment hun laatste dagen, en overleden op hoge leeftijd. Vandaar dat ik er ook altijd van ben uitgegaan dat historici oud worden, heel oud. Deze historische wetmatigheid is inmiddels wel gefalsifieerd met het veel te vroeg overlijden van mijn drie beste historische vrienden Ton Wouters, Jan Kompagnie en nu helaas ook Nico.

Een journalist van de Goudsche Courant dacht ten tijde van ons neerstrijken in Gouda dat hij de enige was die als kenner van het stedelijk verleden furore kon maken en beschouwde nieuwkomers als import die geen recht van spreken hadden. Toetreden tot het bestuur van de Kring zat er aanvankelijk dan ook niet in voor Nico.  Zeker niet nadat hij zijn eigen glazen had ingegooid, door tijdens een ledenvergadering als enige stelling te nemen tegen de aankoop van een oud pandje. Hij vond dat het geld beter in historisch onderzoek en het uitgeven van boeken gestoken kon worden. Vaak stond een bestuurslidmaatschap van hem op de agenda, maar steeds waren er mensen die vonden dat ze zo’n querulant toch niet in hun midden wilden hebben.

Hoe onterecht de vrees binnen Die Goude voor Nico was, heeft hij later bewezen toen hij – eenmaal toegelaten tot het bestuur – het tot voorzitter van de vereniging schopte en bewees over grote diplomatieke en samenbindende gaven te beschikken. Als een oliemannetje ging hij steeds rond om spanningen weg te nemen en plooien glad te strijken. Hij bleek allerminst een man van de confrontatie, maar van de consensus. En hij was mensgericht. Zieke bestuursleden konden altijd rekenen op zijn aandacht en bezoek. Leden met andersoortige problemen vonden ook altijd bij hem een luisterend oor.

Zijn samenbindende talent bleek ook toen drie wijzen uit het Oosten, Nico,  Jan Kompagnie en ik het plan hadden opgevat om na tweehonderd jaar de stad Gouda een nieuwe stadsgeschiedenis te bezorgen. Met de voor hem kenmerkende nauwgezetheid en gedrevenheid – gesymboliseerd in ontelbare stofmappen en vele enveloppen met zijn zwierige handschrift op de deurmat —  zorgde hij ervoor dat alle kikkers in de kruiwagen bleven en dat het boek er kwam binnen de geplande termijn. Op Duizend jaar Gouda was hij dan ook trots als een pauw, omdat het boek elke vergelijking met soortgelijke projecten in andere steden glansrijk kon doorstaan.

Maar Nico wist de geschiedenis ook op vele andere manieren aan de man te brengen. Waarschijnlijk wonen er weinig mensen in Gouda die niet een lezing of les Goudologie van Nico hebben meegemaakt of anderszins hebben genoten van zijn historische verhalen via Gouwestad TV, Radio, dagbladen en de Tidinge. Hij was een verhalenverteller pur sang, maar zijn kracht lag ook in zijn brede blik op de geschiedenis. Nico was in zijn historische belangstelling noch tijd-, noch plaatsgebonden. Als stuurman bevoer hij alle wereldzeeën, wat hem een brede blik op de wereld verschafte. Dat de maritieme geschiedenis hem boeide, mag gelet op zijn achtergrond dan ook geen verwondering wekken. Dat hij als onderwerp voor zijn proefschrift koos voor de allereerste Minister van Marine in Nederland was niet meer dan een logische keuze. Maar met evenveel gemak dook hij in de geschiedenis van het genencentrum van de familie Habermehl, het dorp Nieuwveen, de werkzaamheden van de beroemde Goudse arts Büchner of – zoals nog in zijn laatste levensjaar – in de geschiedenis van het gebouw Arti Legi en van de islam in Gouda.

Zelfs toen Nico ernstig ziek werd en een tumor in zijn hoofd als een zwaard van Damocles niet boven maar in zijn hoofd zat, bleef hij onversaagd bezig met geschiedschrijving. Het ontdekken en opschrijven van steeds weer nieuwe verhalen over het verleden was en bleef zijn passie. Dat bracht hem er ook toe enkele jaren eerder te stoppen met werken én met besturen. Op die manier kon hij al zijn tijd aan de historie gaan wijden en dat heeft hij de laatste zes jaar ook met volle overgave gedaan. Toen de ziekte zich openbaarde zei hij dan ook achteraf blij te zijn met die keuze. Nieuwveen werd zijn hoofdonderwerp, dat onvoltooid dreigde te blijven toen hij in de Daniël den Hoedkliniek belandde. Met ongelooflijk doorzettingsvermogen wist hij weer op te krabbelen en zijn leven met nog een jaar te verlengen. Net genoeg om alle lopende onderzoeken af te maken; bovenal het boek over Nieuwveen.

Niet-historici onder u zullen waarschijnlijk maar moeilijk kunnen begrijpen hoe belangrijk de afronding van onderzoeken en publicaties voor iemand kan zijn. Gelukkig begreep Nico’s liefde van zijn leven, Jeanette, hem in dit opzicht helemaal.  Op imponerende wijze heeft zij zijn historische werk gesteund en gestimuleerd. Jeanette: ik heb diepe bewondering en respect hiervoor.

Paulus heb je nog iets op de penne staan? Ja Nico, een gedegen portret van jou als historicus. Bijna drie decennia lang ben jij toonaangevend geweest binnen het kleine en steeds kleiner wordende historische wereldje in Gouda. Van al je voorgangers heb je schitterende portretten geschreven en je verdient het meer dan wie ook om opgenomen te worden in deze eregalerij. Jammer alleen dat je dit artikel zelf niet meer kunt lezen. Maar ook dat is het lot van de historicus. Pas na iemands dood zal de historiograaf oordelen over je werk. Ik weet zeker dat dit geheel in lijn is met je wens.

Nu je zelf onderdeel bent geworden van het verleden waar jij je zo graag mee bezighield, rest ons niets anders dan de herinnering aan jou levend te houden en jouw dierbaren, Jeanette, je zonen Floris en Diederick, hun partners Stephany en Koen en jullie kleinkinderen Ralph en Roderick, te helpen hun leven zonder jou weer op te pakken, hoe moeilijk dat ook zal zijn. Nico, rust zacht in de Goudse aarde die je zo dierbaar was geworden.

 

=============

 

REACTIES NAAR AANLEIDING VAN HET OVERLIJDEN VAN NICO

NIEUWSBRIEF ERASMUS GENOOTSCHAP GOUDA 

Stichting Erasmus Genootschap Gouda www.erasmusgouda.nl – E: info@erasmusgouda.nl Westhaven 30, 2801PJ Gouda – T: 0182 526508 KvK: 24451585, Bankrekening: NL53 INGB 0002 3823 56 JAARGANG 4, NR 3 (NOV. 2014)

IN MEMORIAM NICO HABERMEHL

Op zaterdag 25 oktober is een van onze grondleggers, Nico Habermehl, op het IJsselhof begraven. Vele Gouwenaars, onder wie een afvaardiging van ons genootschap, hebben toen met leedwezen afscheid van hem genomen. De begrafenisplechtigheid was indrukwekkend en de toespraken waren mooi en ontroerend. Ook op veel andere plaatsen zijn Nico’s grote verdiensten voor de historiografie van Gouda sinds zijn overlijden uitgebreid uit de doeken gedaan. Hier rest ons slechts onze dankbaarheid te betuigen voor zijn vele bijdragen aan het doen erkennen van Erasmus’ belang voor Gouda. Zo lobbyde hij in 2004 als voorzitter van Die Goude intensief en met succes voor de verkiezing van Erasmus tot grootste Gouwenaar ooit. In 2005 was hij een van de initiatiefnemers van het speciale nummer van de Tidinge over Erasmus en Gouda. In dat zelfde jaar werd mede door hem ons genootschap opgericht, waarin hij lang actief  was. Hij verzorgde lezingen en was de schrijver van ons prachtige boekje over de ‘Sporen van Erasmus in Gouda en Omgeving’ dat in 2010 verscheen en vorig jaar een tweede druk mocht beleven. Ook toen hij niet meer bestuurlijk actief was, wilde hij zich geheel richten op zijn onderzoek en is hij ons als vriend steeds met raad en daad blijven bijstaan. We hebben met Nico een van onze beste vrienden verloren en beseffen nog niet half hoezeer we hem zullen missen.

 

Geweldig dat Nico als het ware doorleeft via deze website.Tijdens de uitvaart gisteren zei één van zijn zoons dat het ondoenlijk was om alles te memoreren wat Nico gedaan had. Bij deze graag toch deze vermelding dat Nico aan de wieg stond van de stichting Erasmus Gouda. Hij hielp bijzonder veel mee om Desiderius weer in Gouda in ere te herstellen. Hij durfde het aan om als doctor in de geschiedenis te stellen dat Erasmus niet alleen verwekt, maar ook geboren was in Gouda. Dan heb je lef en liefde voor de History.

Maurits Tompot

Wat een ontzettend naar bericht uit Gouda. Ik wist natuurlijk dat Nico ziek was maar het bericht komt toch als een schok bij mij over. Een ongelofelijk geweldige man was hij, heel inspirerend met enorme kennis over de geschiedenis van Gouda en daar kom hij zo bijzonder over praten en vertellen. Er zijn geen woorden voor, ik ben heel blij dat ik hem heb gekend en dat is mede dankzij jou Marianne toen we het boek „Verhalen van Gouda” hebben gemaakt. Hij was altijd enthousiast over mijn werk, heel gemeend, eerlijk en oprecht, dat zal ik van mij leven nooit vergeten. Ik wens iedereen heel veel sterkte, ik kan niet bij zijn uitvaart zijn maar zal zeker hier in Jeruzalem aan hem en jullie denken.

Veel liefs en sterkte,

Herre Methorst

In memoriam: Nico Habermehl
Nieuwsbericht | 21 oktober 2014
(geplaatst op Intranet van het ministerie van OCW)Gisteren bereikte ons het droevige bericht dat oud-collega Nico Habermehl op vrijdag 17 oktober jongstleden op 68-jarige leeftijd is overleden.
Nico was al geruime tijd ernstig ziek. Tussen 1985 en 2008 heeft hij in diverse functies gewerkt bij de directie Beroepsonderwijs en Volwasseneducatie (BVE), de Rijksdienst voor het Oudheidkundig Bodemonderzoek en de laatste vijf jaren voor zijn FPU bij de directie Arbeidsmarkt en Personeelsbeleid (AP).
Nico was een uitermate sympathieke, hardwerkende, betrouwbare en kundige collega op wie je altijd een beroep kon doen. Een man ook met een interessante loopbaan. Hij begon als stuurman in de grote handelsvaart, is antiquair en boekverkoper geweest en heeft in, naast en na zijn arbeidzaam leven zich voortdurend verdiept in zijn passie: geschiedenis. Hij is een aantal jaren leraar geschiedenis geweest, promoveerde in 2000 op een zeevaarthistorisch onderwerp en heeft zich in het bijzonder in zijn woonplaats Gouda bekend en geliefd gemaakt als stadshistoricus en drijvende kracht in verschillende historische verenigingen. Het leverde hem terecht een koninklijke onderscheiding op. Zeer recent werd hem tijdens een repetitie van het shantikoor waar hij lid van was, het ereburgerschap van Gouda verleend.
Het was een groot voorrecht en plezier om met Nico te werken en door hem in zijn woonplaats te worden rondgeleid tijdens een landelijke monumentendag.
Zijn uitvaart is op zaterdag 25 oktober aanstaande vanaf 14.00 uur, begraafplaats IJsselhof in Gouda.Hansje Amelink en Joop de Vries

 

Beste mensen,

Zeer waarschijnlijk is de meesten van jullie het verdrietige bericht al ter ore gekomen, maar toch voel ik een behoefte om jullie te laten weten dat  afgelopen vrijdag Nico is overleden. Een behoefte vanwege het feit dat we lange tijd zo intensief met elkaar hebben samengewerkt en vanwege de mogelijkheid dat misschien nog een enkeling van jullie niet weet van zijn overlijden. Voor mij is de samenwerking met Nico gestart bij het begin van Goudologie en deze is voortgezet met de website, het boek en de canonfilms. Hij was altijd heerlijk om met hem te werken vanwege zijn grote kennis natuurlijk, maar met name ook om zijn zeer punctuele en actieve manier van werken. De afgelopen zomerperiode zagen we elkaar op mijn werkdagen in de Chocoladefabriek. We spraken graag even over kleine Goudse geschiedeniszaken. Zo nu en dan dronken we wat bij Kruim, gezellige momenten waar ik nu dankbaar op terug kan kijken. Opvallend was zijn onophoudelijke belangstelling voor alles en iedereen om hem heen ondanks de zware last die hij zelf te torsen had. Aan de andere kant vertelde hij dat het bezig blijven met onderzoek en het ritme van een dagelijks bezoek aan het archief hem ook  hielp om die last te dragen. Zijn verdwijnen uit ons Goudse geschiedeniswereldje slaat een gat dat niet zomaar op te vullen is. Ik vermoed dan ook dat we nog lange tijd over hem zullen spreken en aan hem zullen denken. Ik zal hem zeer missen.

Marianne van der Veer

Beste Marianne,

Dank dat je je persoonlijke en mooie herinnering aan Nico Habermehl hebt willen delen! Je schrijft o.a. dat de samenwerking met Nico is begonnen bij het begin van de cursus Goudologie. Dat is dan ongeveer in 2004–2005 geweest. Vanuit het Historisch Platform Gouda hebben wij afgelopen zaterdagochtend, tijdens de opening van de cursusochtend Goudologie I en Goudologie II, stilgestaan bij het overlijden van onze zeer gewaardeerde docent. Met de cursisten hebben we herinneringen opgehaald en realiseren wij ons maar al te goed dat wij doorgaan met zijn doelstelling…historische kennis en aandacht doorgeven aan de belangstellenden. In en buiten Gouda! Mijn herinnering begint met de presentatie van het boek Duizend jaar Gouda op 7 oktober 2002 in de Goudse schouwburg. Vervolgens alle zaterdagmiddagen rond 15.00 uur waarin Nico in de boekhandel geweest is. Kort oogcontact bij binnenkomst van de winkel, handen losjes op de rug en rustig kijkend en luisterend naar wat zich op dat moment in het winkelpand afspeelde. Vaak een bekende tegenkwam en zachtjes naast de geschiedenistafel de laatste informatie met de bekende uitwisselde. Zichtbaar verheugd was als er weer een stapel ‘Sporen van Erasmus’ verkocht was. Binnen een kwartier kwam Menno Meijer van het Erasmusgenootschap de winkelvoorraad dan weer aanvullen. Nico heeft in zijn jonge jaren ook het boekverkopersvak beoefend! De herdruk van de jeugdcanon ‘Verhalen van Gouda’ heeft Nico meegemaakt en in handen gehad.Zijn laatste bezoek vond plaats begin september tijdens een overleg over Goudologie. Tijdens de rondvraag gaf hij aan dat dit zijn laatste bezoek was. Het ging niet goed met zijn gezondheid…wij hadden het die ochtend opgemerkt.Wij voelden tijdens zijn uitgesproken woorden hoe zwaar de last is om te beseffen dat zijn leven elke minuut afgelopen kan zijn.Bij de werkgroep staat deze ochtend scherp op het netvlies! Vanuit het Historisch Platform Gouda en als ex-boekverkoopster koester ik mooie en inspirerende herinneringen aan Nico Habermehl.

Ineke Verkaaik

Beste allen,
Graag wil ik mijn herinnering aan Nico met jullie delen, voor hem was ik altijd ‘Hendrikje’. Mijn eerste ontmoeting met hem was toen hij de jaarvergadering van Die Goude bijwoonde, kort nadat hij in Gouda kwam wonen. Later maakten wij samen deel uit van het bestuur. Teun en ik waren er bij toen hij promoveerde en denken met genoegen aan het gezellige diner na afloop van die voor hem zo belangrijke gebeurtenis. Dan waren er de presentaties voor Gouwestad TV, waarin Nico mij als spreker aankondigde. In de studiezaal van het Streekarchief wisselden we heel wat gegevens uit over de onderwerpen die ons op dat ogenblik bezig hielden. Nog kort geleden stuurde ik hem een groot bestand van een uittreksel van de percelenboeken van dr. C.J. Matthijs, waar hij heel blij mee was. Zo zijn er zo vele herinneringen, helaas kon hij er op 11 oktober al niet meer bij zijn toen de jubileumbundel van de Nederlandse Vereniging voor Kerkgeschiedenis werd gepresenteerd, waarin zijn bijdrage over de Goudse moskeeën. Zo zijn er zo vele herinneringen, het drukke e mailverkeer met hem is geëindigd. Ik stuurde hem nog een laatste mail de dag nadat hij was overleden: met als onderwerp: ‘laatste mail. Lieve Nico, rust zacht, Hendrikje’. Dat was een afscheid. Wat zullen we hem missen!

Henny van Dolder

RIP, Nico Habermehl. Een Groot Gouwenaar en knap historicus. Bij KRIMP! bediende Nico –hoe illustratief– de tijd.

Bovende7eVerdieping

R.I.P Nico Habermehl een gemis voor Gouda, sterkte aan familie

Jan Vermeij

Gouds ereburger Nico Habermehl is overleden. Groot verlies voor zijn dierbaren en voor de stad

Milo Schoenmaker

Nico Habermehl ereburger van Gouda (17–7-14). Precies 3 maanden later is hij nu overleden. Familie sterkte gewenst!

Theo Krins (CU)

Nico Habermehl WAS de geschiedenis van Gouda. Niemand kan hem vervangen.

Spooky58y

In 2011 sprak hij mooie woorden op de begrafenis van mijn vader, nu is hijzelf heengegaan. R.i.p. Nico Habermehl.

Anne Kompagnie
Dag Nico. Nog een keer je beeld aan die tafel in onze studiezaal. Op een ochtend. Dat was het. Je geschiedenis is die van Gouda geworden
Sigfried Janzing
Wat een prachtig en goed mens! Gecondoleerd.
Peter-Paul Kloosterman
Gecondoleerd met verlies Nico Habermehl. Wat n spijtig en droevig bericht
Rogier Tetteroo

Nico Habermehl ereburger van de stad Gouda

Op donderdagavond 17 juli 2014 werd Nico Habermehl tijdens een repetitie van zijn shantykoor West ZuidWest  verrast door burgemeester Milo Schoenmaker van Gouda. Tijdens de pauze

Nico Habermehl ontvangt het ereburgerschap van de stad Gouda uit handen van burgemeester Milo Schoenmaker

kwam Gouda’s eerste burger met een aantal familieleden en vrienden van Nico het oefenlokaal in de Speelwinkel aan de Raam binnen om hem het ereburgerschap van de stad te verlenen. Nico liet de loftuitingen gelaten, maar zichtbaar trots, over zich heengaan, om vervolgens in een twintig minuten durende speech alle aanwezigen en zichzelf op humoristische wijze op de korrel te nemen. Van zingen en oefenen kwam daarna niet veel meer, maar er werd nog lang nagesproken en gedronken op deze nieuwe ereburger van Gouda.

Verrassend Gouda

In de serie Verrassend Gouda zijn tussen 2007 en 2010 door Gouwestad TV zeventien afleveringen over historisch Gouda uitgezonden. De opnamen zijn op verschillende, diagnosis soms verrassende locaties gemaakt, advice zoals in de onderaardse gangen van het voormalige kasteel, in de kruipruimte onder de kapel van de rooms-katholieke begraafplaats, in een klooster te Haastrecht, in de gebedsruimte van moskee Nour, bij een vervallen sluis en in een oud badhuis. Het team dat de gemiddeld 25 minuten durende afleveringen maakte, bestond uit Nico Habermehl (research en presentatie), Jane ter Steege (productie) en Fer Groeneveld (regie en camera).

verrassend01

Voorbereiding voor de opnamen (2009). Van links naar rechts: Jane ter Steege,
Fer Groeneveld, Nico Habermehl.
(Foto: Arie ter Steege.)

— Lees verder…

Straatnamenboek

Een werkgroep van de Historische Vereniging die Goude stelt onder voorzitterschap van Hans Suijs een nieuw straatnamenboek samen. De ontwikkeling van de wijken staat in het boek centraal. Het boek verschijnt in vier delen, pill waarvan het eerste deel in oktober 2012 ter gelegenheid van het tachtigjarig bestaan van de vereniging. Nico Habermehl neemt de beschrijving van de Binnenstad, price Korte Akkeren, Nieuwe Park en Stolwijkersluis voor zijn rekening.

— Lees verder…